Swearing words in Khmer ancient inscription since Funan period

Reading swearing words of ancient Khmer people through this article, I am astonished by its level of politically correctness. Descriptively, from earlier Funan period of first century to A.D.624 (called Funan or Phnom Kingdom), to Chenda kingdom and Angkor Kingdom respectively, the rhetoric of swearing inscribed at the end of the whole inscription writing maintained the same level “cursing to go to hell if one stole the worshiping statue or destroying such statue and this curse will remain the same whenever the sun and moon are still orbiting around this universe”. The way of cursing that ancient Khmers articulated is simple and non-provocative or humiliating or bullying textual. As ancient Khmers were dignified by their honesty, gratitude and respect of others, we don’t see much arrogant and pejorative mouthing from this study.

ពាក្យ​ប្រទិច​ផ្តាសា​ក្នុងសង្គម​ខ្មែរ​នា​សម័យបុរាណ​

សញ្ញាណ​នៃ​បុណ្យ បាប ឋានសួគ៌ នរក សម្រាប់​សាសនិក​ខ្មែរ​នា​សម័យ​បុ​រេ​អង្គរ (​ហ្វូ​-​ណន និង​ចេនឡា​) និង​អង្គរ ដែលជា​បទ​ប​ញ្ញាទ​ខាង​មនោ​គម​វិទ្យា​សាសនា បាន​ដើរតួនាទី​យ៉ាងសំខាន់​ក្នុងសង្គម​ខ្មែរ គ្រប់​សម័យកាល​ទាំងអស់​។ ការចាប់អារម្មណ៍​រប​ស់​យើង គឺ​នៅ​ខាងចុង​អត្ថបទ​សិលាចារឹក​បុរាណ​មួយចំនួន​ដែល​យើង​បាន​សិក្សា​ជាមួយ​លោក ក្លូត ហ្ស័​ក និង​អ្នកគ្រូ​ពៅ សាវ​រស កន្លងមក មាន​ចារ​ពាក្យ​ដាក់​បណ្តាសា​នេះ​។ អត្ថន័យ​នៃ​ពាក្យ​ទាំងនេះ បង្ហាញ​ឲ្យ​យើង​ឃើញ​ដល់​វិស័យ​សីលធម៌​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​របស់​មនុស្ស​ខ្មែរ នា​ជំនាន់​ដើម ក្រៅពីនោះ វា​ក៏​ជា​សក្ខីកម្ម​ដល់​និរន្តរភាព​នៃ​ទំនៀមទម្លាប់​ប្រពៃណី ជំនឿ​សាសនា​របស់​ខ្មែរ​យ៉ាង​ប្រាកដ នៅតាម​សម័យកាល​វិ​វត្ត​នីមួយៗ​នៃ​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​។​


​    ​សូមបញ្ជាក់ថា ពាក្យ​ដាក់​បណ្តាសារ​ទាំងនោះ ជាទូទៅ​ត្រូវបាន​ចារ​នៅ​ផ្នែក​ខាងចុង​នៃ​អត្ថបទ​សិលាចារឹក​។ ក្នុង​អត្ថបទ​ដ៏​ខ្លី​នេះ យើង​គ្រាន់តែ​សូម​លើកយក​អត្ថបទ​សិលាចារឹក​ពាក់ព័ន្ធ​ទៅនឹង​ប្រពៃណី​ការ​ប្រទេច​បណ្តាសា​ខាងលើនេះ ចំនួន​តែ​៤ មក​ពិភាក្សា​ប៉ុណ្ណោះ​។ នៅទីនេះ សិលាចារឹក​ទាំងនោះ ដែល​យើង​នឹង​ពិនិត្យ​ខ្លឹមសារ ចែកចេញជា​សម័យកាល​ដូចតទៅ​នេះ ៖ ១- សម័យ​អន្តរកាល រវាង​នគរ​ភ្នំ និង ចេនឡា ២- សម័យ​ចេនឡា និង ៣- សម័យអង្គរ​។​


​    ​សូមជម្រាបថា បើ​និយាយ​ដល់​សម័យ​ហ្វូ​-​ណន ឬ​នគរ​ភ្នំ ពីស​.​វ​ទី​១ ដល់​ឆ្នាំ ៦២៤​នៃ​គ​.​ស​. (​កាល​ប្ប​ប្រវត្តិ​ចិន​) យើង​អាច​កត់សម្គាល់ថា យើង​ពុំ​ឃើញ​អត្ថបទ​ជា​លាយលក្ខណ៍អក្សរ​ស្តីពី​ពាក្យ​បណ្តាសា​នេះ​ទេ ទោះបីជា​ពាក្យ​នេះ​មាន​ប្រភព​ចេញពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ហើយ​បាន​ហូរ​ចូល​ហ្វូ​-​ណន តាមរយៈ​ការផ្សព្វផ្សាយ​នៃ​លទ្ធិ​សាសនា​ធំៗ​ទាំងពីរ គឺ​ព្រហ្មញ្ញសាសនា និង​ព្រះពុទ្ធសាសនា​ក៏ដោយ​។ ក៏ប៉ុន្តែ បើ​យើង​យោងតាម​សិលាចារឹក ដែលមាន​ការចុះ​កាលបរិច្ឆេទ ក្រោយនេះ​បន្តិច ពោលគឺ សម័យ​អន្តរកាល​រវាង​នគរ​ភ្នំ និង​ចេនឡា យើង​អាច​និយាយ​យ៉ាង​ត្រឹមត្រូវ​ថា ប្រពៃណី​ប្រើពាក្យ​ដាក់​បណ្តាសា ពិតជា​កេរ្តិ៍ដំណែល​វប្បធម៌​មកពី​សម័យ​ហ្វូ​-​ណន ឬ​នគរ​ភ្នំ​យ៉ាង​ប្រាកដ​។​

Continue reading “Swearing words in Khmer ancient inscription since Funan period”